Aangenaam!

Als kind was ik altijd buiten; stilzitten was er echt niet bij! We woonden op zes hoog, met aan de ene kant uitzicht op de Hoogovens en aan de andere kant op de Kennemerduinen. Buiten spelen, hutten bouwen, in een strenge winter de konijnen in de duinen bijvoeren, later hardlopen, fietsen, onze Ierse Setter Diane uitlaten.

In mijn studententijd kwamen er outdoor vakanties in het buitenland bij: wandelen in de Ardennen, fietsen in Frankrijk. Heerlijk! De overtreffende trap vormde fietsen in landen als Costa Rica, Maleisië, Indonesië, Thailand en drie maanden in Nieuw-Zeeland. Ook Zuid-Afrika ontdekten we per fiets en tijdens twee wandelsafari's: in Hluhluwe Imfolozi Park en in Pilanesberg. Dan heb ik het over zo'n twintig jaar geleden. Vooral de bivak in Pilanesberg maakte enorm veel indruk. Dat gevoel onderdeel te zijn van iets groots, weten dat je ook 'gewoon' deel uitmaakt van de circle of life ... Twee stoere tienerleeuwen zetten met veel gebrul hun manen en borst nog maar een keer op. Ik werd er onrustig van, maar het trok me ook.

Die onrust bleef op de achtergrond aanwezig. Tot er geen houden meer aan was. Ik móest er iets mee. Maar wat? Na veel vieren en vijven vertrok ik voor twee weken naar Zuid-Afrika, vooral om een week het programma Spirit of the Wild te volgen. Daar vertelde wilderness guide Ian Read: 'Just let go of your expectations and trust your intuitive process.' Hmm. Right. Om een lang verhaal kort te maken; ik maakte me niet zomaar los van die 'expectations'. En je 'intuitive process' volgen, vind ik ook niet altijd makkelijk. 
Maar ik weet nu wel hoe mijn intuïtie voelt! Ik weet dat het er altijd is, maar dat ik het niet altijd opmerk. Ik zie dat ik me als kind echt thuis voelde buiten. En dat ik als buitensporter vaak meer gebruiker en toeschouwer was. De verbinding met de natuur is nu weer terug. Op zondagochtend zit ik op mijn racefiets of mtb, dan trappen we met de tourfietsclub een kilometer of wat weg. Heerlijk buffelen met wind tegen of mee. Ondanks dat afzien voel ik me ook dan verbonden met de aarde: de Hondsrug af en weer op, hei, bos, aardappelvelden, langs het Zuidlaardermeer, onder de snelweg door en hup, dat was een van de vele mooie dorpen hier. De geschiedenis van ons land, letterlijk het 'land' onder onze voeten, is zicht- en voelbaar! Natuurlijk beleef je dat anders als je wandelt of de pedalen in een rustiger tempo rond laat gaan. Dan zie, hoor en voel je veel meer. Dat geldt overigens niet alleen in natuurgebieden, maar ook vanaf je balkon, in je tuin, vanuit de trein of op kantoor. 
Ook op zes hoog voelde ik die verbinding, realiseer ik me nu. Met de duintoppen en -dalen waarop ik uitkeek, met de wind die tegen de ramen kon beuken en met de meeuwen die op ooghoogte langs zoefden.

Die verbinding met de natuur ís er. Of je 'm voelt of niet. Want wij zíjn natuur. 

Met mijn Intuitive Trails wil ik je laten ervaren, laten zien en voelen, bewust maken van wat de natuur voor je betekent. Welke invloed heeft het op je? Welke metaforen zijn er in de natuur voor je eigen leven, je eigen vragen en de antwoorden die je zoekt? Ik nodig je uit om te verstillen en te genieten, ik laat je ontdekken hoe je je zintuigen opent en wat de natuur je te vertellen heeft. Vanuit de rust, de balans en het onvoorwaardelijk oké zijn, krijg je nieuwe inzichten, zelfvertrouwen en inspiratie.

Het is geen therapie. Het is wel ontspannen bewegen, luisteren, openen, laten gaan. Respect, liefde en dankbaarheid voelen voor jezelf, voor de sociale structuren waar je onderdeel van uitmaakt en voor de natuur waar je deel van bent.

Een zonnige groet!
Gabriëlle Kuijer

Ik ben bewegingswetenschapper, voorlichtingskundige en communicatieprofessional met een groen hart. Dat groene hart klopt steeds nadrukkelijker en vanuit mijn ervaringen in Nederland en elders op deze mooie aarde wens ik iedereen het gevoel van eenheid met de natuur te ervaren.Hi, ik ben Gabriëlle Kuijer.

Voor Intuitive Trails volgde ik de programma's Spirit of the Wild in Zuid-Afrika en Spirit of Nature in Nederland. Deze programma's zijn opgezet door Irene van Lippe-Biesterfeld, van wie ik ook les kreeg. Ik bewonder haar voor haar bevlogenheid en vitaliteit. Als ik haar leeftijd heb, hoop ik ook nog in dat tempo te kunnen wandelen en comfortabel in kleermakerszit op de grond te kunnen zitten - geheel in verbinding met de en je eigen natuur.

Sinds 2004 werk ik als zelfstandige vanuit Comm. in beweging projectcoördinatie en -communicatie. Net als heel veel mensen wil ik de wereld een beetje mooier maken. Daarvoor doe ik elke dag mijn best; ik geloof in de kracht van het kleine en dat jouw en mijn keuzes de wereld kunnen veranderen.

Ik ben beschikbaar voor mooie opdrachten binnen de zorg, welzijn en healthy ageing.

Mijn activiteiten staan ook op de websites van Spirit of Nature, van NatuurCollege en van Staatsbosbeheer.